Choroby.edu.pl

 Wyszukaj choroby:Wg układu występowania. Alfabetycznie:

 
Słownik medyczny
zawierający opisy chorób,
ich objawy i przyczyny, leczenie, ewentualne powikłania oraz zapobieganie chorobom.

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U W Z
 

 
             
           






 
 

Nadczynność tarczycy

   Tarczyca jest gruczołem produkującym i wydzielającym do krwi hormony: tyroksynę, trójjodotyroninę i kalcytoninę. Do prawidłowego funkcjonowania tarczycy niezbędna jest odpowiednia ilość jodu w codziennej diecie. Znajduje się on między innymi w rybach morskich i owocach morza. Hormony wytwarzane przez tarczycę odgrywają niezwykle ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu, regulują przemianę materii, kontrolują wytwarzanie ciepła, wpływają na układ mięśniowy i nerwowy. Podczas ciąży pobudzają rozwój płodu.
Do oceny stanu i funkcjonowania tego gruczołu niezbędne jest badanie lekarskie oraz badania laboratoryjne krwi, w której oznacza się poziom hormonów produkowanych przez tarczycę.

Nadczynność tarczycy występuje, gdy gruczoł ten produkuje i uwalnia do krwi zbyt duże ilości tyroksyny i trójjodotyroniny, znacznie przekraczające potrzeby organizmu. Objawami charakterystycznymi dla tej choroby są między innymi: osłabienie mięśni, uczucie gorąca, potliwość, chudnięcie, przyspieszona czynność serca, zwiększona częstotliwość wyprózniania się, bezsenność. Schorzenie to występuje zarówno u dorosłych jak i u dzieci, choć u dzieci pojawia się znacznie rzadziej. Kilka razy częściej zapadają na nie kobiety niż mężczyźni. Objawy choroby nie zależą bezpośrednio od stężenia hormonów we krwi, ale od wieku chorego i przebiegu choroby.

Nadczynność tarczycy występuje najczęściej pod postacią choroby Gravesa – Basedowa, wola guzkowego nadczynnego oraz gruczolaka autonomicznego.
Choroba Gravesa – Basedowa oprócz objawów wytępujących zawsze przy nadczynności tarczycy powodować może też wytrzeszcz oczu, bóle brzucha, obrzęk łydek od strony stóp oraz wypadanie włosów. Wytrzeszcz oczu jest nie tylko defektem kosmetycznym, powodować może zaburzenia widzenia oraz zapalenie spojówek.Leczenie nadczynności tarczycy odbywa się jedną z trzech metod, o wyborze której decyduje lekarz.

Leczenie farmakologiczne ma za zadanie ograniczenie wydzielania hormonów przez tarczycę oraz unormowanie ich ilości we krwi. Dodatkowo stosuje się leki łagodzące objawy towarzyszące chorobie. Niekiedy same farmaceutyki wystarczają aby pokonać chorobę, czasem przygotowują jedynie pacjenta do dalszego leczenia.

Terapię jodem promieniotwórczym stosuje się w celu uszkodzenia komórek tarczycy, a przez to unieczynnienie ich nadaktywności. Jod promieniotwórczy podawany jest doustnie w ściśle określonych dawkach, wytwarza promieniowanie które niszczy komórki tarczycy nie uszkadzając przy tym sąsiednich narządów.

Leczenie operacyjne stosuje się gdy istnieje podejrzenie obecności nowotworu złośliwego w tarczycy oraz gdy wystąpiło znaczne powiększenie tego gruczołu utrudniające oddychanie. Operacje wykonuje się głównie u ludzi młodych, u których leczenie zachowawcze (farmakologiczne) nie przyniosło rezultatów, a z jakichś powodów niemożliwe jest zastosowanie terapii jodem. Przeciwwskazaniem do operacji może być zły stan ogólny pacjenta lub jego podeszły wiek. Leczenie operacyjne przynosi zazwyczaj dobre rezultaty, bardzo rzadko dochodzi do nawrotów choroby.

Nie leczona nadczynność tarczycy, leczona nieprawidłowo lub z przerwami może prowadzić do przełomu tarczycowego, który jest niezwykle groźnym powikłaniem. Zaczyna się on gwałtownie, pojawia się znaczne osłabienie, wysoka gorączka, niepokój i zaburzenia rytmu serca. Później dojść może do utraty przytomności i zapaści krążeniowej, co stwarza zagrożenie dla życia i wymaga natychmiastowej interwencji lekarza.

   
         
 

(c) choroby.edu.pl - Słownik medyczny zawierający opisy chorób ich przyczyny i objawy, powikłania, leczenie oraz zapobieganie chorobom [kontakt]